De komende week is het 5 dagen buiten’s huis werken, freelancen zeg maar. Dit bij het in Schaarbeek gevestigde postproductiehuisje Kilou.be. s’ Morgens neem ik de trein tot Brussel-Noord en ga te voet verder. Zodra ik het stationgebouw uitwandel, kom ik in de etallagewereld der publieke vrouwen terecht, het “red light district” te Brussel-Noord, de rosse buurt van Brussel-city, u allen bekend of minder bekend als de Aarschotstraat.

Half geblindeerd door de felle neon-lichtreclames en rode TL verlichting, zet ik mijn reis voort. De blik afgewend. Met snelle pas vooruit. Aangestaard door de dames achter glas. Niet af en toe, maar heel zelden, gun ik hen een blik, die slechts een enkele keer wordt beantwoord. Geacteerd. Onoprecht. Ach ja, ze doen ook maar hun werk.
De straat ligt er en beetje verslagen bij, enkele mensen die van en naar het station hollen. Een enkele keer hebben ze beet en stapt er iemand naar binnen. Daarna gaan de gordijnen dicht. Ik wandel vluchtig door.

‘s Avonds is het kermis. Auto’s rijden aan en af. Mannen groepen samen voor enkele uitstalramen en overleggen over hun keuze en smaak. De dames van plezier halen al hun troeven boven om er eentje aan de haak te slaan, en dat lukt hen ook. Ik stap in een trek door naar de statie. De blik af en toe aangewend, de mensen observerend, geboeid door hun drijfveren, dezelfde weg te bewandelen als ik, doch met een andere intentie.
Noot: de bovenstaande foto’s zijn uiteraard niet van mijn hand en ook niet representatief voor de Aarschotstraat te Brussel.
Nielskeuh,
Hoeveel kost da daar?
xxx